Historia

Początki Średzkiego Harcerstwa związane są z postacią druha Stefana Karowa, który przybył do Środy z Bydgoszczy. W dniu 18 maja 1916r. stworzył pierwszy zastęp skautów, który wkrótce przemienił się w drużynę skautową,a potem w I Drużynę Harcerzy im. Henryka Sienkiewicza liczącą 40 członków. W pierwszej zastępu uczestniczyli: druh Stefan Karow, zastępowy Ignacy Lisiak, przewodnik Klemens Malicki i członkowie Bronisław Garstecki i Stanisław Malicki. Po kilku dniach powstaje drugi zastęp, a potem drużyna na czele, której stanął druh Stefan Karow.
Zbiórki skautowe odbywały się pod jedyną rozłożystą lipą na kasztanowej alei prowadzącej ze Środy do Źrenicy. W ówczesnych czasach pracy konspiracyjnej, miejsce to było bardzo korzystne, znajdowało się wówczas daleko za miastem, przy wierzy ciśnień, potem były już tylko pola uprawne. Drużyna skautów posiadała swój sztandar, który wykonały własnoręcznie członkinie drużyny skautek druhna Schmidtówna i Jordanówka według projektu i materiału dostarczonego przez skautów. Uroczyste poświęcenie i wręczenie sztandaru zostało dokonane przez opiekuna drużyny ks. proboszcza Mieczysława Meissnera w dniu 18 maja 1917r. Przyrzeczenie z tej okazji skauci złożyli 16 czerwca 1917r. w lasku źrenickim.
I Drużyna Skautek została zorganizowana 24 lipca 1916r. Organizatorkami tej drużyny były druhny Maria Schmidówna,
Zofia Jordanówna i Gabriela Majerówna, która została drużynową. Z tej drużyny skautek powstałą później I Drużyna Harcerek im. Marii Konopnickiej. Poświęcenia sztandaru dokonał również opiekun drużyny ks. proboszcz Mieczysław Meissner. Z rozkazu władz pruskich działalność ruchu skautowego została oficjalnie zakazana, co jednak nie odstraszyło naszych druhen i druhów, którzy nadal działali. Po odzyskaniu Niepodległości następuje masowy rozwój już polskiego harcerstwa.
Oprócz istniejących:
- I Drużyna Harcerzy im. H. Sienkiewicza
- I Drużyna Harcerek im. M. Konopnickiej
powstała w 1919r. Drużyna Harcerek im. E. Plater. w 1935r. powstają dwie drużyny zuchowe. W dniu 4 września 1939r. w czasie niemieckich nalotów na Środę zginęła od odłamków 18-letnia harcerka, zastępowa
I Drużyny Harcerskiej druhna Janina Korzeniewska, pełniąca na dworcu PKP służbę sanitarną. To byłą pierwsza ofiara II Wojny Światowej w naszym hufcu ZHP.
Zawieruchę wojenną po 1939r. przetrwały wszystkie sztandary harcerskie, a sztandar I Drużyny Harcerzy im. H. Sienkiewicza z 1917r. druh  Jerzy Skowron i Franciszek Mączyński zwołuje w dniu 5 lutego 1945r. zbiórkę młodzieży, aby reaktywować harcerstwo w naszym mieście. Zgłosiło się 80 kandydatów wyrażających chęć należenia do ZHP. Pierwszym drużynowym został Jerzy Skowron. Pierwszym komendantem hufca po II Wojnie Światowej został druh Stanisław Mąderek. Hufiec liczył 367 członków w 5 drużynach miejskich, 2 wiejskich i 2 drużynach zuchowych.
Takie były w bardzo dużym skrócie korzenie naszego średzkiego harcerstwa.

Opracowano na podstawie artykułu zamieszczonego w „Gazecie Średzkiej” z okazji 80-lecia Hufca Środa Wielkopolska przez druha hm. Zygmunta Cieślińskiego.